مقاوم سازی اتصالات بتنی با FRP

مقاوم سازی اتصالات بتنی با FRP

در سازه های بتن آرمه با اتصالات صلب وظیفه انتقال کامل نیروها و لنگرها به عهده اتصالات است. به وجود آمدن تغییر شکل های جزئی در محل اتصال باعث می شود این عملکرد کامل نشود. مشاهدات پس از وقوع زلزله مبین این نکته است که خرابی های سازه ای بیشتر در ناحیه اتصالات بوده و گسیختگی سایر المان های سازه ای کمتر اتفاق افتاده است. با تقویت و مقاوم سازی اتصالات بتنی با FRP می‌توان ظرفیت خمشی و همچنین ظرفیت برشی اتصال را افزایش داد. به علت دورگیری، بکارگیری این روش میزان شکل‌پذیری اتصال را نیز افزایش می‌دهد. با استفاده از اف آر پی می‌توان بدون افزایش ابعاد اتصال، مقاومت آن را افزایش داد. استفاده از تقویت اتصال بتنی با FRP  ، نسبت به روکش فولادی ارجحتر است، زیرا تقویت اتصال با FRP  برخلاف فولاد دچارخوردگی نمی‌شود و می‌تواند در مقابل خوردگی اسیدها، بازها و مواد مهاجم مشابه در دامنه وسیعی از دما مقاومت کنند. در نتیجه نیاز به سیستم های حفاظت از خوردگی نمی‌باشد و آماده کردن سطوح اعضا قبل از تقویت اتصال بتنی با FRP و نگهداری از آنها بعد از نصب، آسانتر از ورق فولادی است. لازم به ذکر است که در استفاده از FRP بر خلاف روش تقویت با روکش بتنی نیاز به افزایش ابعاد اتصال و عملیات ساختمانی پر حجم نمی‌باشد.

 

بهسازی اتصال بتنی با الیاف FRP

بهسازی  اتصال بتنی با الیاف FRP

در صورتیکه در مقاوم سازی و تقویت اتصال بتنی با FRP، انتهای اعضای متصل به محل تقاطع تیر و ستون محصور گردد، تقویت برشی در محدوده مفصل پلاستیک تیر و ستون صورت می‌پذیرد ولی هسته اتصال از لحاظ برشی تقویت نمی‌گردد و در صورتیکه FRP به صورت خمشی در ناحیه لنگر منفی (ناحیه فوقانی تیر) قرار گیرد (با توجه به اینکه FRP در حالت معمولی از یک تیر به تیر دیگر از طریق اتصال عبور نمی‌نماید، بلکه از روی تیر به روی ستون قرار می‌گیرد)  عملاً مهار نیروی کششی در محدوده اتصال ایجاد نمی‌گردد بنابراین نتیجه‌گیری می‌گردد در این تقویت خمشی تیر در ناحیه اتصال با استفاده از مصالح FRP امکان‌پذیر نبوده و افزایش ظرفیت گیرداری در محل اتصال اتفاق نمی‌افتد.

به عنوان یکی از راه‌حل های دسترسی به هسته اتصال، بکارگیری مهارهای الیافی در داخل سوراخ‌ های ریز ایجاد شده درون اتصال، می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. با توجه به این مطلب که لنگر در ناحیه اتصال منفی است و بزرگترین مقدار لنگر در محل اتصال رخ می‌دهد بنابراین نمی‌توان نوارها یا صفحاتFRP را که برای تقویت بروی تیر و ستون چسبانده می‌شوند، در محل اتصال و یا قبل از آن قطع کرد بلکه بایـد نوارهای FRP  را به نحو مناسبی در انتهای اتصال مهاربندی کرد. با توجه به شرایط مقاوم سازی و شکل تیر و ستون، طرحهای متفاوتی برای مهاربندی انتهای FRP در اتصالات وجود دارد که توسط شرکت مقاوم سازی افزیر و از تجربیات موجود در پروژه ها استفاده می‌گردد.

بدلیل وجود میلگرد داخلی در مقطع اتصال، این نوع مهاربندی تنها در صورتی می‌تواند استفاده شود که عرض ورق و یا نوارFRP کم باشد تا در سوراخ های ایجاد شده بین دو میلگرد داخل دیوار بتواند قرار گیرد. اغلب روش های مرسوم، بر روی روش هایی متمرکز شده اند که به همین صورت انتهایFRP مهاربندی شده است. نتایج و تجربیات نشان داده است که این نوع مهاربندی عملکرد خوبی دارد و سوراخ های ایجاد شده را نیز باید پس از قرار گرفتن FRP، مجدداً با ملات اپوکسی پر کرد. برای پر کردن این سوراخ ها ملات سیمان مناسب نیست زیرا افت سیمان سبب تأثیر منفی بر مقاومت مهاربندی FRP می‌گردد.

مقاوم سازی اتصالات بتنی با FRP

%d8%aa%d9%82%d9%88%db%8c%d8%aa-%d8%a7%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d9%84-%d8%a8%d8%aa%d9%86%db%8c-frp

 تقویت اتصال بتنی با FRP

 

جزئیات تیپ مقاوم سازی اتصالات بتنی با frp

جزئیات تیپ مقاوم سازی اتصالات بتنی با FRP

مقاوم سازی اتصالات بتنی با FRP
4 (80%) 4 votes
به اشتراک بگذارید: